Nederlandse Zendingsraad
Eenheid in Zending

Meer nieuws

NZR zoekt stafmedewerker

vrijdag, 7 december

Adventviering NZR

maandag, 5 november

Nieuw NZR-Cahier

vrijdag, 12 oktober
Bekijk nieuws

Actueel

Bloeiende kerk in Marokko

Terug naar het overzichtdinsdag, 7 maart 2017

In CW, nieuws- en opinieblad voor gelovig Nederland, schrijft dr. Gerard van 't Spijker, theoloog en antropoloog, een boeiend artikel over de bloeiende kerk in Marokko. De kerk in Marokko heeft de laatste decennia een groei doorgemaakt die nog steeds aanhoudt.

De groei is voornamelijk te danken aan het toenemend aantal Afrikanen uit Frans-sprekend Afrika die in Marokko terecht zijn gekomen. Het zijn vooral studenten, die profiteren van de studiebeurzen die Marokko ter beschikking stelt aan Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara. Sommige studenten vinden na hun studie in Marokko werk en blijven er wonen. Het lijkt onvoorstelbaar, maar zo vind je in elf Marokkaanse steden bloeiende protestantse kerken. Het aantal christenen in Marokko wordt geschat op 30.000.

Het is niet vanzelfsprekend dat er een groeiende kerk is in Marokko. In 2010 was er een spannende tijd, toen ruim honderdvijftig (niet-Marokkaanse) christenen het land uit gezet werden. Ze werden ervan beschuldigd erop uit te zijn moslims tot het christendom te bekeren. De Marokkaanse staat heeft toen duidelijke grenzen gesteld. Kerken hebben alle vrijheid kerkdiensten te organiseren, maar moeten zich onthouden van proselitisme onder Marokkanen. De katholieke en protestantse kerken hebben toen in een gemeenschappelijke verklaring gesteld dat ze zich aan de Marokkaanse wetgeving zullen houden.

De Europese leden van deze kerken zien met verwondering en vreugde hoe in enkele decennia hun kerk na een kwijnend bestaan weer tot grote bloei kon komen. Soms zien ze de veranderingen ook wel met enige pijn in het hart, want de plechtstatige eredienst van vroeger heeft plaats gemaakt voor luidruchtige en swingende samenkomsten van jonge Afrikanen. Europeanen voelen zich daar niet meer zo thuis. Ze weten echter dat deze Afrikanen in deze levendige kerkgemeenschap inspiratie krijgen voor hun leven in een vreemde omgeving. Dat zal er tevens toe bijdragen dat velen van hen later in de kerken van hun eigen land mogelijk een vernieuwende rol zullen gaan vervullen.

Voor het volledige artikel, zie CW, jaargang 65 nummer 2, 20 januari 2017