Nederlandse Zendingsraad
Eenheid in Zending

Actueel

Jaarverslagen

maandag, 10 juli

Vacatures

dinsdag, 4 juli
Bekijk nieuws
Aanmelden nieuwsbrief NZR

TussenRuimte 2016 | 4  Geloven in Europa

REDACTIONEEL

 

Dat geloof, die hoop

In maart dit jaar werden de nieuwe resultaten van het tienjaarlijkse onderzoek ‘God in Nederland’ gepubliceerd. Het afgelopen decennium is in onze samenleving het geloof in God weer verder afgenomen. Nog maar 14 procent van de bevolking gelooft in een God die zich persoonlijk met ons bemoeit. In 2006 was dit nog 24 procent.

De conclusies uit het onderzoek zijn niet verbazingwekkend. Om ons heen kunnen we zien dat steeds minder mensen belang hechten aan godsdienst. Religieuze argumenten zijn voor de meeste mensen niet leidend in hun keuzes. Kerkgebouwen veranderen in boekhandels, appartementen of tentoonstellingsruimten.

Nederland is geen uitzondering: in heel Europa zien we in meerdere of mindere mate vergelijkbare tendensen. Zelfs in de traditioneel rooms-katholieke en oosters-orthodoxe landen, waar het percentage mensen dat in God gelooft (nog steeds) heel hoog ligt, is er onder jongeren wat dat betreft ook een verschuiving waar te nemen.

Is hier echter alles mee gezegd? Nee, er zijn ook plaatsen waar de kerk bloeit, tot leven komt, of klein maar actief aanwezig is in de samenleving. En dat kan op heel verschillende plekken zijn: in een Roma-gemeenschap op het Hongaarse platteland, in het geseculariseerde Frankrijk of in een grote, postcommunistische stad als Praag.

Overal in Europa zijn er mensen te vinden die geloven en die dat geloof gestalte geven in het opbouwen van de gemeente, het verkondigen van het Evangelie of het zorgen voor anderen. Het is echt niet altijd makkelijk of vanzelfsprekend. Maar door alle vragen of crises heen is er het besef dat het Gods kerk is. En dat we ook in Europa kunnen blijven geloven dat Hij er is en zorgt voor Zijn kerk. Iets van dat geloof en die hoop willen we in deze TussenRuimte laten zien.

— Foka van de Beek en Iwan Dekker, themaredacteuren

.

_______________________________________________________________

Inhoud:

 

REPORTAGE | Jean-Raymond Stauffacher

Het Goede Nieuws voor een generatie op drift

Verkondiging in seculariserend Frankrijk

 

ONDERZOEK | Katja Tolstaja 9

Russisch-Orthodoxe Kerk: tussen traditie en ideologie

 

PORTRET | Sándor Kiss

‘Medewerker van Gods dienaren’

Roma-ouderling Zsolt Zsiga in Hongarije

 

ONDERZOEK | Ruben van den Belt & Gijsbert Steenbeek 24

Kerk-zijn in een federaliserend land

Evangelischen en protestanten in België

 

KERK IN BEELD | Gerrit van Dijk – Iwan Dekker – Foka van de Beek

Rostock: Vertrouwen winnen (30)

Albanië: Klein, maar van betekenis (32)

EKD Karlsruhe Land: Missionair meekijken (34)

 

INTERVIEW | Nelleke Wolters 37

Roeping voor studenten en starters

Tomáš Grulich van Network Praha

 

REPORTAGE | Francis Brienen

De straat op als ‘nieuwe oecumene’

Street Pastors in Groot-Brittannië 

____________________________________________________

 

Intro's

 

REPORTAGE | Jean-Raymond Stauffacher

Het Goede Nieuws voor een generatie op drift

Verkondiging in seculariserend Frankrijk

[intro]

Het boek getiteld Le protestantisme doit-il mourir? (Moet het protestantisme sterven?) dat de prominente historicus en socioloog Jean Baubérot in 1988 publiceerde, bracht de gemoederen van de protestantse minderheid in Frankrijk flink in beroering. Op dat moment leek het alsof door de complexe en ingrijpende effecten van de secularisatie alle religieuze minderheden in Frankrijk – joden, moslims en boeddhisten net zo goed als christenen – de destructieve krachten van de postmoderniteit niet zouden overleven.

Dertig jaar later echter tonen enquêtes aan dat de protestanten in Frankrijk, hoewel nog steeds minder dan vier procent van de bevolking, in aantal gelijk gebleven zijn en zelfs een licht stijgende lijn laten zien.

 

ONDERZOEK | Katja Tolstaja

Russisch-Orthodoxe Kerk: tussen traditie en ideologie

De toenemende politieke en ideologische verdeeldheid tussen Rusland en het Westen getuigt van het feit dat Rusland het Sovjetverleden nooit achter zich heeft gelaten. Maar het laat ook zien dat het Westen het Koude Oorlog-denken niet echt heeft overwonnen. Het gangbare westerse beeld dat de Russisch-Orthodoxe Kerk de grootste en meest invloedrijke van de Oost-Europese Orthodoxe kerken is, strookt niet met de werkelijkheid.

 

PORTRET | Sándor Kiss

Roma-ouderling Zsolt Zsiga in Hongarije: ‘Medewerker van Gods dienaren’

‘Een Rom neemt het Evangelie niet makkelijk aan, maar als hij het in zijn hart sluit, ontleent hij er een enorme kracht aan voor het dagelijks leven’, stelt ouderling Zsolt Zsiga uit Tiszakarád, een van de steunpilaren van zendingsorganisatie Református Cigánymisszió, in de buurt van Sárospatak. Hoewel de meeste Roma geen materiële rijkdom kennen, kunnen de leden van zijn volk volgens deze vader van twee kinderen toch tevreden zijn, omdat ze een andere zegen van de Here gekregen hebben.

 

OPGETEKEND | Piet Both

Baha Nasour, christin uit het Midden-Oosten

Samen met Baha Nasour, afkomstig uit Syrië en nu een jaar in Nederland, kijk ik naar het omslag van TussenRuimte 2012 | 4, naar de tegen elkaar aangeleunde, hoopvol flakkerende kaarsjes op een zwart veld. Baha en haar gezin zijn zulke ‘christenen onder druk’.

 

ONDERZOEK | Ruben van den Belt & Gijsbert Steenbeek

Kerk-zijn in een federaliserend land

Evangelischen en protestanten in België

Als er één vraag typerend is voor de politieke situatie in het Europa van de eenentwintigste eeuw, dan is die wel hoe landen vorm moeten geven aan de spanning tussen voortdurend toenemende globalisering en de roep van inwoners om overheidstaken zo dicht mogelijk bij hen te organiseren. Die vraag klinkt in België, mogelijk mede vanwege de rol van Brussel als Europese hoofdstad en de staatkundige indeling van het land in drie gewesten en drie gemeenschappen, misschien nog wel heviger dan in andere landen. Dat stelt de protestantse en evangelische kerken, vaak nationaal georganiseerd, voor dezelfde vragen.

 

KERK IN BEELD | Gerrit van Dijk

Freie Evangelische Gemeinde: Vertrouwen winnen in Rostock

Rostock, gelegen aan de Oostzee, was tot 1990 dé havenstad van de DDR. Ooit een machinekamer van de Reformatie1, nu een van de meeste seculiere plaatsen van Europa.

 

KERK IN BEELD | Iwan Dekker

Protestants-evangelische kerk in Albanië: Klein, maar van betekenis

Albanië neemt de geschiedenis van decennia communisme met zich mee in de herinnering aan Enver Hoxha. Zijn erfenis, toen het land in 1992 voor het eerst democratische verkiezingen kreeg, was een nog altijd aanwezig wantrouwen tussen mensen en de symbolisering daarvan in de aanwezigheid van honderdduizenden familiebunkers voor als de vijand zou komen. Ook religieus heeft Hoxha zijn sporen nagelaten.

 

KERK IN BEELD | Foka van de Beek

Evangelische Kirche Deutschland: Missionair meekijken in Nederland

In het kerkdistrict Karlsruhe Land van de Evangelische Kirche Deutschland gaat het naar verhouding goed met de kerk. Mensen komen naar de zondagse diensten, jongeren doen belijdenis (Konfirmation) en predikanten kunnen godsdienstles geven op scholen. In veel andere districten van de EKD ziet de situatie er heel anders uit. Vooral in het voormalige Oost-Duitsland heeft de kerk het niet makkelijk.

 

INTERVIEW | Nelleke Wolters

Roeping voor studenten en starters

Tomáš Grulich van Network Praha

Tomáš Grulich zag dat het erg moeilijk is om studenten en young urban professionals bij een bestaande kerk te betrekken. Zij blijken in Tsjechië het minst met het Evangelie bereikt te worden. Tomáš droomt van een kerk in het centrum van Praag, een kerk waar yuppen naartoe kunnen: honderd mensen op zondagmorgen.

 

REPORTAGE | Francis Brienen

De straat op als ‘nieuwe oecumene’

Street Pastors in Groot-Brittannië

Dalston in het Londense stadsdeel Hackney is een levendige buurt met een multiculturele bevolking. ’s Avonds is het gebied populair bij studenten en yuppen die de vele bars en clubs bezoeken. Op een gewone vrijdagavond om 23.00 uur ontmoeten vier mensen elkaar bij de plaatselijke baptistenkerk: een leraar, een gepensioneerd kerkelijk werker, een gepensioneerde huisvrouw en een sociaal werker. Zij zijn straatpastors, vrijwilligers uit verschillende kerken, die de straat op gaan en klaarstaan om te praten, luisteren en te helpen waar ze maar nodig zijn.

Na gezamenlijk gebed en een telefoontje naar de politie dat ze op pad gaan, vertrekken ze. Ze lopen langzaam en zeggen iedereen gedag. Twee straatpastors raken in gesprek met twee oudere mannen. Een van hen vertelt over zijn strijd met alcohol en hoe graag hij het zou willen opgeven. De andere twee spreken drie vrienden die een avondje uit zijn. Het eindigt in gebed voor twee van hen.