Nederlandse Zendingsraad
Eenheid in Zending

Meer verdieping

Uitgelicht: Christopher J.H.Wright

woensdag, 3 oktober 2012
Bekijk verdieping

Explorations in Evangelism

vrijdag, 30 augustus

Door middel van regionale ontmoetingen willen het Evangelism Program van de Wereldraad van Kerken en CWM (Council for World Mission) in verschillende contexten onderzoeken wat er gedaan wordt aan de basis met betrekking tot evangelisatie. In dit proces wordt ruimte geschapen voor ontmoetingen door middel van bezoeken, uitwisselingen met lokale gemeenschappen en het verkrijgen van een impressie van wat evangelisatie in een plaatselijke context betekent.

Explorations in Evangelism

In juli 2019 vond in Toronto, Canada de derde ontmoeting plaats met als thema “Evangelisatie en de erfenis van kolonialisme en slavernij”. In veel contexten zijn kerkdiensten de meest raciaal gescheiden momenten in het leven van een gemeenschap. Hoewel we geloven dat er “geen Joden of Grieken, slaven of vrijen, mannen of vrouwen” (Gal. 3:28) meer zijn in der kerk , zijn in de praktijk bijna alle kerken gescheiden langs raciale of etnische lijnen.

Hoe gaan gemeenschappen die leven met de gevolgen van slavernij om met evangelisatie, zowel binnen hun eigen “culturele” gemeenschap, als over de grenzen heen van die gemeenschap? De vragen die in deze bijeenkomst gesteld werden zijn specifiek van belang in de Noord-Amerikaanse (zijnde de VS en Canada) context, maar in het algemeen ook voor het (West- en Zuid-) Europese continent: als voormalig koloniale machten en slavenhandelaars, maar ook als huidig economisch blok dat tracht aan de ene kant om te gaan met het veranderen en multicultureel en multi-raciaal worden van samenlevingen en aan de andere kant tracht om migratie ten alle koste tegen te werken (zonder daarbij haar eigen rol in die migratie onder ogen te willen zien).

De vragen die in de ontmoeting in Toronto aan de orde kwamen, waren:

Hoe dekolonizeren gemeenschappen met leden van Afrikaanse afkomst getekend door de geschiedenis van slavernij zichzelf en hoe hebben zij het evangelie ontdaan van die gevolgen van kolonialisme en verstaan zij de waarde en waardigheid van elke persoon en huidskleuren? Wat is de impact van de transatlantische slavenhandel op de manier waarop zij de eredienst vormgeven en theologie doen? Wat is hun relatie met de dominante blanke kerkgemeenschappen?

Hoe betrekken kwesties rondom seksuele identiteit en de gevolgen daarvan zich op het werken met de jongeren in zwarte gemeenschappen en in het bijzonder de Black Lives Matter-beweging in de Canadese context?

Hoe betrekt evangelisatie zich op de uitdagingen van het commerciële gevangenisstelsel, deportaties en de gevolgen van de erfenissen van de slavernij?

Deze vragen, en de geschiedenis die er aan ten gronde ligt, zijn fundamenteel voor de verhoudingen die we leven vandaag met haar raciale, etnische, gender, seksualiteit, economische en sociale verschillen – en de manieren waarop deze verschillen samenkomen in mensen en contexten. Deze geschiedenis is onherroepelijk verweven met de (zendings-)geschiedenis van het Christendom en met de realiteit van het merendeel van de kerken vandaag, ook in Nederland. Vragen wat voor impact deze geschiedenis en de (machts-)verschillen die daarin zijn ontstaan en die we vandaag leven op de manier waarop we het evangelie lezen, begrijpen, leven en communiceren naar anderen zijn relevant, ook voor de Nederlandse context.

De volgende overwegingen “prophetic moments for evangelism”, hieronder integraal overgenomen, werden gedeeld in een Communiqué (hier te downloaden) van de ontmoeting in Toronto:

The first is provided by the ongoing movements of decolonization within Church constituencies globally and locally. Christians are claiming space to tell their own stories of evangelism and witness which confront complicity with nation and empire building and assert their dignity and discipleship despite it being denied by centuries of colonising Christianity. How might we imagine new ways of doing evangelism that account for the stories arising from these spaces? And how might these spaces be opened wider

The second is provided by the need for the colonising churches to account and repent of the genocidal hatred and hurt caused and become allies in the justice struggles of First Nations and African descendent people. This was a powerful dynamic coming from the Canadian location which is so marked by the entwined oppression of First Nations people and people of African descent. How might we break through this sanctioned silence and respond prophetically to doing evangelism in Canadian contexts? In what ways are similar analyses relevant in other postcolonial and post-slavery contexts?

The third is provided by the cost of the witness of many human rights movements today who invite us to consider how resistance needs to be a part of Christian witness and discipleship. Resistance and self assertion became key elements in our reflection. We met while the people of Hong Kong were taking to the streets, it was the 50th anniversary of the Stonewall Riots. We reflected on the history of a mission organisation which, during the time of slavery in Guyana, advised slaves to stay at home and be quiet rather than rise up for their human dignity. Many of the contexts we visited in Toronto were asking how to affirm life and dignity in communities marked by ongoing violence stirred up by the racist operation of the economy, the state, the police?

Evangelism cannot be practised in ways that deny or spiritualize the pains and sufferings sustained from ideologies of supremacy and practices of exclusion. It must expose these ideologies and at the same time, be transformative and take forms which are relevant to the local settings.

De vragen naar de gevolgen van kolonialisme en slavernij komen uit de groepen en regio’s die daaronder hebben geleden: mensen van Afrikaanse afkomst, inheemsen, inwoners van (voormalig) gekoloniseerde landen. Maar hoe kunnen degenen aan de andere kant, kerken en zendingsorganisaties in de landen die koloniseerden, die slaven maakten, die onderdeel waren/zijn van de volkerenmoord op inheemse volkeren, luisteren, horen en verstaan, boete doen en om vergeving vragen én de manier waarop ze werken in dialoog met deze groepen (en die zijn per context verschillend) zodanig laten zijn dat er geleerd is van de fouten van het verleden voor een toekomst waarin uitsluiting, onderdrukking, dood en minderwaardig maken geen onderdeel meer zijn van zending en evangelisatie.

 

Het originele bericht, deels vertaald en geparafraseerd hierboven, is hier te vinden.

 

 

Afbeelding: street art Montevideo, Uruguay. Foto Nienke Pruiksma

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog

Reageer op deze blog


Verplicht maar verborgen