Ana Dias is influencer op social media, studeert theologie en loopt afstudeerstage bij het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap rond het thema christelijke influencing. In dit artikel reflecteert ze op de dilemma’s die ze ervaart bij het delen (en consumeren) van christelijke content: hoeveel ruimte is er in het algoritme-tijdperk voor integriteit en diepgang? Gaat het je uiteindelijk om volgers of volgelingen?
Door Ana Dias
“Zo hoor je Gods stem gegarandeerd binnen 5 minuten!” “Deze video zal je vinden wanneer God wil dat je hem kijkt…” “Wat zijn 7 dingen waar christenen direct mee moeten stoppen?” Wellicht klinken deze – en soortgelijke – zinssneden je bekend in de oren. In het algoritme-tijdperk van Generatie Z draait het online om pakkende hooks, snelheid en esthetiek. Het is uitgemond tot een vorm van kunst om introducties te ontwerpen die prikkelen en aandacht trekken in de zee van aangeboden informatie. Is de kijker niet gegrepen door de eerste drie seconden van een video? Dan is de kans aanzienlijk dat deze verder scrolt naar de volgende post die dat gevoel wel weet te bewerken. In de kerk speculeren we onderling wel eens: hoe zou Paulus het gevonden hebben om in deze tijd te leven? Welk medium zou hij gebruiken om het evangelie vandaag de dag te verspreiden? Jezus volgen vraagt namelijk het tegenovergestelde van de typische gebruiken binnen social mediacultuur. In plaats van het nastreven van onmiddellijke bevrediging, bouw je met God een band op door te zoeken naar diepgang en te volharden in zelfverloochening.
Jezus volgen vraagt het tegenovergestelde van de typische gebruiken binnen social mediacultuur.
Hooks, clicks en christelijke content
In deze tijd hebben we enerzijds toegang tot een massaal bereik met kansen om het goede nieuws te delen. Anderzijds lopen we het risico om het evangelie te vervlakken tot esthetisch beeldmateriaal zonder de benodigde nuances. Hoe combineren we het geloof en de eigentijdse charme van moderne media met het behoud van integriteit? Dit is een uitdaging waar de Generatie Z gelovige content creator mee kampt.
Social media is een markt van vraag en aanbod. De vraag van gebruikers is sterk bepalend voor het soort content dat wordt geproduceerd en verspreid. Hierbij spelen de verpakking van het beeldmateriaal en de afnemende concentratiespan van Generatie Z[1] een cruciale rol. Een clip met dezelfde inhoud wordt onthaald met tien weergaven of tienduizend weergaven, afhankelijk van esthetische factoren en aangrijpende copywriting.[2] Dit werkt voor geloofsthema’s niet anders dan voor niches als mode, cosmetica en persoonlijke verzorging. Welke video leidt tot de hoogste betrokkenheid: “7 valse doctrines die christenen direct moeten vermijden” of “7 geloofsideeën om zorgvuldig te overwegen”? Beide opnamen kunnen dezelfde zeven punten uiteenzetten, terwijl gebruikers naar waarschijnlijkheid door de eerste titel geprikkeld worden om door te klikken. Hetzelfde geldt voor de esthetiek die influencers creëren: dit is de wereld waar je als consument van hun materiaal in wordt binnengeleid. Zachte pasteltinten en sierlijke lettertypen brengen een dromerig gevoel teweeg. Afbeeldingen van rozen naast een stijlvolle bijbeluitgave zorgen voor de romantisering van spirituele disciplines. Zulke elementen zijn bepalend voor het bereik van de content creator. Maar wat gebeurt er met geloof wanneer het wordt gegoten in korte, aantrekkelijke formats?
Het spanningsveld van Generatie Z
Door de opkomst van christelijke social media content is informatie en onderwijs over bijbelse thema’s vrij beschikbaar en neemt de ruimte toe voor onderlinge interactie. Uit mijn eigen ervaring kan ik de educatieve waarde van YouTube beamen, waardoor ik dan ook regelmatig aanbevelingen met anderen deel. Tegelijkertijd ontstaat hier een spanningsveld. Komen gelovigen uit Generatie Z slechts in aanraking met populaire interpretaties van geloofsthema’s of wordt er een breder en diepgaander beeld geschetst? In welke mate ontstaat er een afhankelijkheid van christelijke influencers voor bijbelse interpretatie? Bevatten online boodschappen historische context en nuance of ligt de focus meer op visuele aantrekkingskracht? In het landschap van short form content wordt veelal geadviseerd om video’s te maken met een duur van korter dan zestig seconden. Onder dit model is het ondenkbaar dat korte videoclips evenwichtige beschouwingen geven over onderwerpen die diepgang vereisen. Dit wil overigens niet zeggen dat zulke video’s waardeloos zijn. Ze kunnen een betekenisvolle uitnodiging creëren tot nadere studie voor de kijker, zonder als enige bron van theologische vorming te dienen. De vraag is vervolgens welke rol christelijke content inneemt in het leven van gelovigen en hoe hiermee wordt omgegaan binnen Generatie Z.
Is deze inhoud trouw aan wat God van ons vraagt of zijn weergaven, volgers en vind-ik-leuks – in alle eerlijkheid – de prioriteit?
Dilemma’s voor creators en consumenten
Persoonlijk schrijf ik zowel vanuit de positie van consument als creator van christelijke media. Wekelijks neem ik video’s en podcasts op die samenhangen met mijn geloof in Jezus, terwijl ik hier op dagelijkse basis content van anderen over bekijk. Beide rollen brengen vraagstukken en dilemma’s met zich mee. Aan de ene kant balanceren creators bereik versus trouw en algoritme versus integriteit. Is deze inhoud trouw aan wat God van ons vraagt of zijn weergaven, volgers en vind-ik-leuks – in alle eerlijkheid – de prioriteit? Hoe ga je integer om met het platform van invloed dat God ons heeft geschonken? Al het materiaal op YouTube, Instagram of TikTok heeft de kans om iemand te beïnvloeden in hun geloof en dat is niet iets om lichtzinnig mee om te gaan. Aan de andere kant zijn consumenten verantwoordelijk voor het maken van de keuzes in kijkgedrag. Stellen we hierin het zoeken naar waarheid voorop of een verlangen naar bevestiging? Verwarren we esthetiek met theologische betrouwbaarheid? Welke kanalen volgen we en hoe gaan we om met de informatie die wordt gepresenteerd? Daarbij bestaat de keuze om blindelings aan te nemen wat een influencer vertelt of de leer te testen door nader onderzoek te doen naar de achtergrond en context. Op deze manier ontstaat er een gedeelde verantwoordelijkheid tussen zowel de creators als de consumenten van christelijke media. Geeft de Bijbel aanknopingspunten over dit onderwerp? Ik sluit deze bijdrage af met een korte bijbelse reflectie waarbij ik inga op teksten die voor mij van belang zijn in mijn rol als zowel consument als creator van christelijke media (natuurlijk valt er nog veel meer over te zeggen).
Discipelschap vraagt oefening, gemeenschap en tijd: elementen die niet te reduceren zijn tot korte video’s op social media.
Van volgers naar volgelingen
Een belangrijke rode draad in de Bijbel is dat alles wat gelovigen doen voor de Heer dient te zijn en niet voor mensen.[3] Als volgelingen van Jezus representeren gelovigen Hem in alles wat we doen, ongeacht de groepsgrootte van mensen waar we direct invloed op uitoefenen. Bij het maken van christelijke media is het daarom van groot belang om continu te kijken naar je eigen motieven en wat er omgaat in je hart. Esthetische vormgeving als zodanig kan de boodschap ten goede komen, zolang het dienend blijft aan de waarheid. Bijbelse principes om hierbij in gedachten te houden zijn het vooropstellen van Gods Koninkrijk en onzelfzuchtigheid. Dit laatste zien we bijvoorbeeld terug in Filippenzen 2:3-4 (NBV21): Handel niet uit geldingsdrang of eigenwaan, maar acht in alle nederigheid de ander belangrijker dan uzelf. Heb niet alleen uw eigen belangen voor ogen, maar ook die van de ander. Hierin hebben we de keuze om de focus te verschuiven van onze kanalen naar de opbouw van Gods koninkrijk. Christelijke content kan opbouwend werken en ons inspireren in het geloof. Bij het consumeren hiervan moeten we wel oplettend blijven over de inhoud en bewust afwegen hoe we ons laten beïnvloeden door onlineadviezen. Een tekst als 1 Johannes 4:1 (NBV21) wijst daarbij op het belang van alertheid: Geliefde broeders en zusters, vertrouw niet elke geest. Onderzoek altijd of een geest van God komt, want er zijn veel valse profeten in de wereld verschenen. Hoewel dit vers destijds uiteraard niet werd toegespitst op media zoals wij die nu kennen,[4] blijft het principe bruikbaar en waardevol. Discipelschap vraagt oefening, gemeenschap en tijd: elementen die niet te reduceren zijn tot korte video’s op social media. In een tijd van algoritmes en vind-ik-leuks hoort de aandacht daarom niet bij het najagen van volgers, maar bij het volgen van Jezus.
Ana Dias is masterstudent Theologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Dit jaar loopt ze afstudeerstage bij het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap in het kader van christelijke influencing, Gen Z en theologische vorming. Daarnaast organiseert ze evenementen met haar community Pink Bible Club en maakt ze christelijke content op YouTube met als doel om vrouwen samen te brengen door hun geloof in Jezus.
[1] Shabnam Saqib, “Short-form Video Use and Sustained Attention: A Narrative Review (2019–2025),” International Journal of Community Empowerment and Society Administration 2, no. 4 (2025): 108–118, https://www.espjournals.org/IJCESA/papers/volume2-issue4/IJCESA-V2I4P108.pdf.
[2] Bärtl, M. (2024). Clicks for money: Predicting video views through a sentiment analysis of titles and thumbnails. Journal of Business Research, 172, 114430. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2023.114430
[3] Kolossenzen 3:23
[4] David Guzik, Enduring Word Commentary on 1 John 4:1, Enduring Word Media Server (2017), accessed March 18, 2026.