De Duitse theoloog en missioloog Dr. Thomas Schirrmacher, voormalig secretaris-generaal van de World Evangelical Alliance, roept op tot een hernieuwd begrip van de brief van apostel Paulus aan de Romeinen als een fundamentele tekst voor mondiale zending, in plaats van als een puur leerstellige verhandeling. In een recent interview met Christian Daily International reflecteert Schirrmacher op inzichten uit zijn nieuwste boek, The Letter to the Romans – a Charter for World Mission (gratis download op de website van de theologische commissie van de WEA), waarin hij betoogt dat de westerse theologie het missionaire doel van de brief lange tijd over het hoofd heeft gezien en dat het hervinden van dit perspectief essentieel is voor het vormgeven van theologisch onderwijs, het versterken van de mondiale kerk en het nauwer afstemmen van de christelijke leer op de roeping van de kerk om deel te nemen aan Gods missie. Hieronder een korte weergave van het interview van Christian Daily International.
In uw laatste boek betoogt u dat de brief aan de Romeinen historisch gezien verkeerd is geïnterpreteerd als een puur leerstellige tekst. Waarom denkt u dat het missionaire karakter ervan grotendeels over het hoofd wordt gezien, en waarom is het vandaag de dag belangrijk om die nadruk te herstellen?
Schirrmacher: Hoewel het eerste en het laatste hoofdstuk van Romeinen duidelijk maken dat Paulus deze brief schreef midden in zijn missionaire inspanningen om de steun van de kerk in Rome te krijgen voor zijn plannen voor wereldzending, wordt Romeinen grotendeels gelezen alsof Paulus in de eerste plaats een belangrijke denker was met een hoogleraarschap in Antiochië. Ik geloof dat de reden hiervoor is dat Romeinen verschillende keren in het middelpunt stond van dogmatische veldslagen in de kerkgeschiedenis toen wereldzending buiten het zicht en bereik van de westerse kerk was, vooral tijdens de Reformatie in de 16e eeuw. Voor de westerse wereld is Romeinen het bijbelboek dat het meest aansluit bij haar grotendeels systematische en filosofische denkwijze, waarbij argumenten met een duidelijke structuur worden gepresenteerd. Romeinen lijkt ten prooi te zijn gevallen aan het idee dat de kerk God uit het oog verloor als een missionair die de kerk schiep om Zijn missie te vervullen.
(…)
U geeft een historisch overzicht van de zogenaamde ‘missiethese’ over Romeinen die teruggaat tot 1863. Hoe bouwt uw eigen benadering voort op of verschilt deze van eerdere interpretaties? Wat maakt uw bijdrage uniek op dit moment in de kerkgeschiedenis? Romeinen worden op grote schaal gebruikt in de systematische theologie, voornamelijk door individuen zonder expertise of interesse in wereldzending. Degenen die zending onderwijzen, onderzoeken en strategie bepalen hebben Romeinen selectief geciteerd, maar hebben geen commentaar gepubliceerd. Omdat ik op beide gebieden heb gewerkt en les heb gegeven, wil ik het gezichtspunt van exegese en systematische theologie samenbrengen met zendingsonderzoekers en praktijkmensen, zoals ik deed in mijn Duitse commentaar op Romeinen. Daarnaast wil ik Romeinen terugbrengen naar zijn oorspronkelijke vorm als een brief over Gods missie aan de plaatselijke kerk. In essentie wil ik dat de plaatselijke kerk de brief terugkrijgt.
Tenslotte, in een tijd waarin de mondiale zending dramatisch verandert – vooral met de groei van de Kerk in het Mondiale Zuiden – hoe hoopt u dat dit boek de mondiale evangelische beweging zal dienen?
De westerse theologie wordt gekenmerkt door de indeling van de academische theologie in gespecialiseerde onderwerpen. Het westerse evangelicalisme heeft deze benadering vaak geërfd van de westerse liberale theologie. Te lang heeft dit oorspronkelijk ook het theologische onderwijs in de snelgroeiende Kerk in het Mondiale Zuiden gevormd. Het Mondiale Zuiden heeft sindsdien echter de kloof overwonnen tussen persoonlijke vroomheid versus publiek christendom, tussen onderwijs in de academische wereld versus levendige prediking in lokale kerken, en tussen een gemakkelijk te begrijpen samenvatting van het evangelie versus het aanbieden van gedetailleerde, zelfs academische reflecties daarover, geïnspireerd door duizenden pagina’s uit de Bijbel. De kerk in het Mondiale Zuiden neemt de Bijbel steeds meer voor wat hij waard is en erkent Romeinen als een brief aan een plaatselijke kerk, die hen aanmoedigt om de enige Grote Opdracht te vervullen die God ons heeft gegeven: het goede nieuws van Jezus Christus, de Koning der Koningen, naar alle uithoeken van de wereld te verspreiden.